SREBRO

Jest mi do ciebie teraz bliżej.
Zlikwidowano płytę, postumenty.
Zrównałam się z poziomem ziemi.
I pomyśleć, że tylko trochę niżej,
gdybym zstąpiła w głąb,
mogłabym ujrzeć twoją czaszkę
jak poczerniałe srebro,
może resztki ubrania niczym
staniol z wigilijnej choinki.
Kilka źdźbeł trawy jako meble.
Na gałęziach kasztanowców
wiszą ogromne zielone owoce.
Jest mi do ciebie teraz bliżej.

(Z tomu "Oko", Wydawnictwo Literackie 2010.)