Burza

miasto zamarło
wycofało się trwożnie spuściwszy żaluzje
na wietrze chwieją się tylko
cieniutkie truchełka anten
wszystkie koty rozjarzyły zaślepki
i wciskają się między żeberka
wymieniamy w nabożnym pośpiechu
ten ostatni pocałunek przed deszczem
na tle nieba jak koptne gromnice
ogromnieją kominy fabryk
cisza syczy jak palony ebonit
zaraz nadejdzie strach