Cokolwiek

Cokolwiek



Wyłamuję się
z przygwożdżonych do mnie możliwości,
przyznaję, że nie wiem kim jestem,
nigdy tego nie wiedziałem.
Poetą na pewno nie.

Moje tam i z powrotem
zapadło się w ślepe i głuche,
w głoskach zabrakło już miejsca.

Cokolwiek napiszę
stopi się pod mikroskopem krytyków
nie zaznawszy radosnego in vitro.
Cokolwiek
to rzecz przez przypadek,
można je łatwo zdmuchnąć,
nawet przebrać i oddzielić
gdy spółgłoski przyjmą odpowiedniejsze gabaryty
być może mówię o nich
w nieprawidłowej kolejności.

Zbyt nieszczera modlitwa do bożka poezji
może zmęczyć jak cud,
wyobraźnia uwierać niczym kamień w bucie.

Dość przelewania w krew wina,
wódki w krwioobieg.

Dopadło zmęczenie.

Nawet ten pseudo wiersz
klei mi usta.

Kiedy tak siedzę nad nim
coś ustaje.