(IPOGS, Freestyle) eskimoska

ze zmrożonym uśmiechem pełnym iskrzących promieni
stoi jak zapomniane słowo na skrzyżowaniu zdania
nie widocznym schłodzonym gestem dzień
do drzemki lubieżnym ruchem nakłania
nieśmiało przymykam wrota sennych oczu
a już od progu zmyślone postacie kroczą
a przecież zimy już nie ma przebiśniegiem
porasta sosnowa polana
ja stronę wiosny podążam
eskimoska pozostaje sama