Księżyc

W taflach przedwieczornego jeziora
odbija się
twa blada twarz
Nocą się pojawiasz
i wprowadzasz spokój

lecz dzień nie jest taki sam.
ustępujesz
wielkiej kuli "ognia" ,
która oświeca świat.

Nie mogąc się doczekać
nocy śpiewam ci piosenkę.
Wtedy wychodzisz na
wolność a Kula "ognia "
znika.

"....Księżycu mój
znów pojawisz się
na noc. Uspokajasz serce ludzi,
którzy cię kochają.
Wyjdź już . Bez Ciebie nie mogę zasnąć.
Otul mnie blaskiem nocy twej....."

(cały wiersz łącznie z kołysaneczką jest mojego autorstwa.)