Szpitalny walc

Dziś o bladzieńkim słońca wschodzie,
gdy świt wyłaniał się zza pól,
niespodziewanie, na obchodzie,
tąpnęło, trzasło, zgięło w pół!

Tak zza kotary się wyłonił,
jak sam Apollo, co się śni,
z wielką strzykawką w pięknej dłoni
i z boskim wzrokiem vis a vis.

Choć w brzuchu tętent dzikich klaczy,
zauważyłam że też drgnął,
maślanym wzrokiem mnie zobaczył,
chirurg - krwiopijca (tak go zwą!).

Strzykawka igłą prosto w serce
wbiła się rażąc (go i mnie)
i zakochani odtąd wielce,
w szpitalnym pas - połówki dwie!

RC 9.02.2014