Astronomia sadu

autor:  Michał Muszalik
5.0/5 | 9


Wszechświat jak jabłoń się rozrósł,
w galaktyk gałęzi każdej
są jabłka-pulchne księżyce
i są także liście-gwiazdy.

Wszechświat ciągle się zmienia,
więc rosną księżyców pasma,
wiatr szumi po galaktykach,
liść spadł- to gwiazda zgasła.

Więc kiedy zerwać chcę owoc
dłoń wyciągając- wtedy
twardo na ziemi stojąc
sięgam do Andromedy.

Wersje wiersza


 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Uwielbiam takie klimaty.
Mogę go czytać na okrągło.
Moja ocena: