"koty za płoty"

autor:  iwona stokrocka
5.0/5 | 11


pełni są
żalu do siebie
za zdrady kłamstwa głupoty
rozmowa im się nie klei
i bez ustanku "drą koty"

a nocą
godzą się w łóżkach
ciałem na chwilę złączeni
by już na swoich poduszkach
miłość wyznawać milczeniem

to miłość
wybrakowana
choć uczuciowo - niemowa
szybkimi ruchami ciała
szepcze fałszywe słowa

iw, 11.2013



 
KOMENTARZE


bardzo

dziękuję.

Waldemarze...serdeczności i podziękowanie za tyle słów, czas, za każdą myśl.

pozdrawiam :)

Mój komentarz

Każdy człowiek jest unikatem, dlatego każdy czytelnik poezji odbiera wiersze w sposób unikatowy. Ja reaguję nie tylko na treść, przesłanie i celne puenty ale także na inteligentne i poprawne stylistycznie formy. Ten wiersz jest tak skondensowany, że nie możny wyjąć z niego nawet jednego słowa. Przemyślana struktura wersów nadaje ład i porządek całości. Rytm i rym umacniają ciekawą formę. Tytuł wiersza to zredukowane o jeden wyraz bardzo znane polskie powiedzenie; możnaby oczywiście zatytułować ten wiersz inaczej np. "nieudolne próby" ale "koty za płoty" to brzmi o wiele ciekawiej. Wiersz zmusza do refleksji nad ironią losu, który sprawia, że takie sytuacje mają miejsce w wielu domach. Brawo za podjęcie tematu oraz przede wszystkim za ciągłą dbałość o formę.

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Pan Przemysław W. ma rację. Pozdrawiam
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

...

to smutny wiersz choć pod płaszczykiem humoru
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

genialne !
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: