Obuchem

wystrzeliłam wprost do nieba
w gęstym słońcu pławiąc słowa
blask oblepiał tak jak trzeba
brokat w sercu
lekka głowa

rozkwitałam ogrodami
rzeźbiąc wiersze w alabastrach
roziskrzona marzeniami
w południowych ciepłych piaskach

aż się zerwał wiatr północny
dobra passa jak pniak pękła
dzień z jasnego stał się mroczny
wena wyschła
ja przywiędłam

RC 10.12.13