sen

delikatnie świta
niedorzecznie śpiąca
przypominam sobie siebie

podświadomie jestem
choć w zatopionych snem skroniach
wciąż mrużę się jeszcze

drgająca rzeczywistość
wyłania się spod z powiek
gong oznajmia czas
zamykam mu usta
wracam na palcach

znów mogę wędrować
po drugiej stronie oczu
gdzie cisza
ulegając niewiedzy
przerasta horyzonty