Pożegnanie

Przeskakując kałuże
brnąłem w tą jesień
jak w kłamstwo.
Sepia Twojego ciała
zbladła.
Naciągnęłaś
sweter
po samą szyję
strachu.

Już czas do drogi.

Moje słowa jeszcze kluczą
stadem ptaków,

rozpływają się we mgle.