Rodzicom

A u Was taki spokój
Całkiem nie z tego świata
Wokół szum, gwar i zgiełk
A tutaj cisza taka.

Litery na pomniku
Złote, coś tam głoszą
A Wam już wszystko jedno
Was inne moce niosą.

Płomyk w zniczu pełza
Leniwie, od niechcenia
Nie ma tu Waszych dusz
Nikogo tu nie ma.

Nawet kwiaty w wazonie
Takie bezszelestne
Zatrzymane w czasie
Chociaż żywe jeszcze.

Lecz ja tu zawsze przyjdę
Z kwiatami, ku pamięci
Może z obowiązku
Bo po to są dzieci.

I dlatego, że jestem
będę zapalać znicze
Kocham i nie zaponę
Dobranoc drodzy rodzice.