byle nie kusić

zasypuję piaskiem
który mi się marzy
że pochodzi z ciepłej plaży
uczucie
co ledwie wypuściło pąk

odcinam się
od westchnień „werterowych”
jego śmiesznych mąk
w niewysłowiony szczęścia
smak

odpłynąć stąd
ponad wszystko
zginąć
chcę i nie mogę

jestem okruchem,
kroplą, łzą
pyłem ulotnym, nie-kobietą

byle nie kusić
już tak przeklętego
losu