Nominacja

Ja? Ale dlaczego ja?

By śledzić conocne wędrówki gwiazd,
odczytytywać i kreślić międzyludzkie konstelacje?

By przepowiadać przyszłość z poruszeń firany?

By ze zbitek głosek tworzyć piękno lub brzydotę,
przekonując lub zrażając do siebie całe plemiona?

By mijać drewniane lub szklane targowiska,
zapalać cienkie linie między sprytem a oszustwem?

A może by zasiedlać jednosztukowe gaje w doniczkach
lub gromadzić pobratymców na kolejnych fotografiach?

Ja, tak, ja. Ale przecież nie ja jeden.

Zostałem wybrany do bycia człowiekiem,
bez możliwości awansu na anioła lub upadku w niedźwiedzia,
a co mi wolno, to tylko wypełnić powołanie.

Idę więc, idę wśród tłumów wybranych,
czasami z dumą, czasem z powinności
wobec chwytnych rąk i prostej postawy.