Erotyk

Unosisz mnie do raju bram,
zabiorę cię ze sobą.
Choć czasem wymknę się,
by upaść na po drodze
gwieździe napotkanej.
Dogonię, nie opuszczę….
Rejs ten ma sens o tyle,
o ile dwoje żeglujemy.
Sztormy, zachwyty,
słońc wschody i zachody,
w kapliczce dłoni twych ukryte.
Dasz mi swój cały świat,
a ja będę go chłonąć łapczywie,
jak dojrzałe właśnie winogrono.
I nigdy sama, nigdy dość,
bez reszty, w zatraceniu…
Gdy nasze własne – ja,
połączysz we współbrzmieniu
harmonii spojrzeń, burzy dotyków,
westchnieniu cichym, łoskocie ryku..
Gdy serce twoje, moja jaźń
zamienią rozkosz
w ciszę krzyku...
(A.M.K.) 17 sierpnia 2013