Uśmiech dnia

świerszcz polny gra symfonię i nawet wróble jemu wtórują
ścieżki porośnięte trawą tworzą wzorzysty dywan
uśmiech rannej rosy jaskółkę prosi na łany
a drzewa w warkocze splecione kołyszą swoje konary
liście bezszelestnie na ziemię spadają
wiatr ciągle ucieka choć nikt nie chce go złapać
wrzosy zakwitły kolorem pokory pachnące miodem
a bociany szykują się już do odlotu
powraca jesienna melodia do sadu i zapach cynamonu
świeżo pieczonym chlebem zapachnie w domu