By się nie stać

Wszystkie lata niech szlak trafi
jak ten jeden wzrok zdziwiony
jak na starej fotografii
każdy dzień jest policzony

rozliczony z sumy trwania
tak jak chwila tak zdmuchnięta
która znów chce się zapalać
wypalając się w objęciach

tak znikają z twarzy lata
ułożywszy sieć pomyłek
razem z sobą je zeswatać
łapiąc każdą cenną chwilę

cenną chwilę oszlifować
oszukiwać czas by tylko
nie stać się fragmentem końca
ot, zdmuchniętą tak pomyłką