Zużyte chwile

czas zawraca moje myśli
krzątam się pośród słów
które utraciły termin ważności
dlaczego życie jest chwilą
które gaśnie niespodziewanie
niczym przepalona żarówka
miłość przepoczwarza się zobojętnienia
wyczerpując swój limit ciepła
jak rozładowana stara bateria
składowana w ekologicznym
pojemniku odpadów losu
utylizacja naszych marzeń
które stają się bezużyteczną
częścią czyjegoś życiorysu
zapisanym śladem
na twardym dysku
linią papilarną pozostawioną na
źdźbłach dogasających traw łąki

niematerialny dowód
naszego istnienia
w nieogarniętym wszechświecie