*** videre

ucichł tętent
opadł kurz
droga znowu wiła się dostojnie
pośród pól

przycupnięta na trawiastej miedzy postać
wyglądała jak zgubiona rzecz
z twarzą opartą na dłoni
rozbawionym wzrokiem oglądała
przeszłość
w dzikim pędzie zostawioną za zakrętem

południe przechodząc obok
ciepłą dłonią
przygładziło jej potargane włosy

jeszcze śmiały się jej oczy
gdy jaśmin słodkim aromatem
przywołał ulotne wspomnienie

zatrzymała je
nadała imię

Cukierkowo pachniał jaśmin nad jej głową