Poranna kawa
Zdumiona przyszłość
zbiera rozsypane plany
już nie my
ja i ty
siedzi nad filiżanką
niedopitej kawy
Nie zostawiaj kluczy
zatrzaśnij drzwi
nie pozwól
wejść rozpaczy
zbiera rozsypane plany
już nie my
ja i ty
siedzi nad filiżanką
niedopitej kawy
Nie zostawiaj kluczy
zatrzaśnij drzwi
nie pozwól
wejść rozpaczy

Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Isabella Degen, Paweł Furgał
:)...
wiersz przejmującyserdecznie pozdrawiam
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
... pięknie :)