Półgębkiem

w półhalucynacji półprzytomna pływam
połowicznie pławiąc półsłówka nadobne
wiatr wieje i dobre intencje przekrzywia
zamieniając życie (półgębkiem) na drobne

przefiltrowane gesty zwisają w pół kroku
przepaść dzieli przestrzeń na pół bez pardonu
choć los karmi oczy nie skąpiąc widoków
to często funduje szaro-puste tony

w półobrocie parska przygasza księżyce
chociaż chciałoby się wciąż (na opak) więcej
jak rtęć nieuchwytne bokiem pędzi życie
wystrojone przaśnie w najlepszą sukienkę

jeszcze raz na chwilę pozwól dobry Boże
wznieść się całą sobą nad gnuśną codzienność
posmakować smaki pogubione w drodze
zaśmiać się jak kiedyś szczerze całą gębą

RC May 2013