Gdzie jestem?

autor:  Renata Cygan
5.0/5 | 14


niby siedzę na koniu
a niby już z niego spadłam
dusza drży serce płonie
głowa boli wkręcona w imadło

ciepła bryza rozwiewa
grzywę mocno splątaną z włosami
dzień się tli płoną drzewa
a ja gaszę je dłońmi i łzami

czasem zwolnię na moment
i obroku podrzucę i spocznę
wyśnię sny niedośnione
i odpowiem na list zeszłoroczny

przy kapliczce się skłonię
z wiarą która przez lata przybladła
czy wciąż siedzę na koniu?
czy niestety już z siodła wypadłam?

RC Apr 2013



 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

@Marku

Bardzo, bardzo Ci dziękuję :)
Uwielbiam bawić się słowem i cieszę się, gdy ktoś to umie wyłapać i docenić. Dla takich chwil warto pisać. Pozdrawiam :))

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Do ogólnych zachwytów...

...do Twoich tekstów dodam jeszcze jeden;
SŁOWNICTWO.
Oczywiście potrafię to uzasadnić.
Stąd ta przyjemność czytania.

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: