*

uwieszona u skrzydeł wiatraka
wzbogacona o wzloty i upadki
wykreślam czas przeszły-

dziś oczy mają wyraz

buduję swój pałac
kultury i nauki
w epoce samotności

na tym gruncie już czuję się pewnie
nie bez kozery
przesuwa mój cień w cienie drzew