pascha

a ogród jest pełen aniołów
w szeleszczących złotych sukienkach
przysiadają czasem nad stawkiem
w muślinowe szaty się przebrać

nieporadnie wciąż machasz skrzydłami
czterem łapom odpocząć czas przyszedł
leśne ścieżki już w snach pozostaną
echo woła twe imię wciąż ciszej

a w ogrodzie tęczowe pomosty
czas w kryształy łzę każdą zamienia
poruszane jak liście na wietrze
dźwięczą śpiewnym o tobie wspomnieniem

iw, 30.11.12 (przyjacielowi na czterech łapach)