Gasnę.

Drapię się krew mojej rozpaczy
wpija się kwaśnym fetorem w oczy

mokre jak dwa czarne winogrona,
połyskujące po deszczu na słońcu Toskanii


obrastam zimnym mchem od wewnątrz,
grzyby wyginają mi żebra i gasnę


w blasku ospałej świecy mojego kochania
opatulam się gęstym ciepłym bezpiecznym cieniem



w namiętnym rozwarciu leżę na grzesznym łóżku
i zabijam się wewnętrznie z każdym wdechem


za bij
za nic
za łamanie.