refleksja przed zejściem

/rozmowy polikarpia/

ludziom się tylko wydaje
że na rybią śmierć
mają sposób

palną w łeb
wypatroszą
a to co zostanie
potną w dzwonka
zwodują w galarecie

z żałości mętnieją oczy
dusza rozpiera brzuch
tracę ostatni oddech

odpływam na drugi brzeg
skręcony bokiem
z nadzieją na cud

że pomimo ludzkich
wysiłków i starań
ciosu tłuczkiem w głowę
nie dam się obudzić