Poświata

Poświata (dedykowane Halinie P.)

nikt nie ma takich ust jak ty
i nikt nie pisze takich wierszy
kto je przeczytał zaraz milkł
i ten ostatni i ten pierwszy

nikt nie ma dłoni jak ta dłoń
ciepła dotykiem drżeniem chłodna
kociego karku miękka toń
twojej pieszczoty zawsze głodna

i nikt nie patrzy tak jak ty
kocim spojrzeniem staromodnym
w dal nieprzytomną tropem mgły
która zasnuwa twoje modły

nikt nie ma myśli które sny
kradną w półmroku ostre cienie
szarą poświatą chłodnych dni
przypominając zapomnienie

nikt nie ma serca, które śpi
zamiast grzmieć dzwonem w ciszy nocy
słabym pomrukiem sobie drwi
i wciąż przymyka twoje oczy

nikt nie ma takich ust jak ty
i nikt nie pisze takich wierszy
kto je przeczytał zaraz milkł
i ten ostatni i ten pierwszy