Po pamięci

Dylemat
wszystko albo nic
wołaniem jest
aktu tworzenia
bez śladu o nim jednak
w pamięci
albowiem chętnie
kłamiemy o byciu

Suche gałezie
liścią się zieleniście
dla nas bez wartości
nie mają nazw
bo po co
rozmowy pamięci
o duszach w ogrodzie

Ze spotkań
posypanych
głośnymi iskrami
nie pamiętamy
żadnej drogi
do żadnej jednej
pary oczu

Niemal wszystko
świeci za oknem
i czeka na nazwy
gdy my szukamy
fragmentów światła
w najmniejszym
pokoju

Czekamy tylko
na przypadek śmierci
o tym pamiętamy
na wszelki wypadek
machając rękami
w poszukiwaniu
bieli

Tych parę kolorów
pogubionych
w biegu
układamy na poddaszu
by zapomnieć
nawet o tym
jak jesteśmy starzy.