Lot

Przecinając czyste przestworza
spoglądamy wzrokiem Guliwera
na rzadką wysypkę domów
przy nacięciach jezdni
w pofałdowanym dywanie kontynentu.

Zamknięci w metalowej łupinie orzecha
zdanej na łaskę wiatrów,
pytamy wciąż zaskoczeni,
kto dał nam skrzydła.