krowa w dzbanku

na werandzie zawsze stawała o poranku
po pierwszych krowich muczeniach
bańka z mlekiem, a w glinianym dzbanku
mleko na wieczne się usiedzenia

bańka się szybko w dzień jakoś zlewała
najpierw śniadanie a obiad potem
zaś w dzbanku się zawsze mleka została
resztka, osnuta mglistym polotem

i stał się cud raz, a może olśnienie
krowa z dzbanuszka obficie wylana
na młodych ziemniaków błyszczące ciemię
niczym ambrozja - kwaśna śmietana

(Agnieszce)