Do św. Łucji

do św. Łucji

ociemniałemu daj poczuć światło
w szarej przestrzeni pokaż kolory
na ścieżce życia pomaluj wzory
spraw by co ważne całkiem nie zblakło

dłoń delikatna niech dotknie czoła
w mrocznym zaułku znacząc kierunek
aby odnalazł miłość szacunek
ten co na puszczy bezsilnie woła

otwórz mu oczy, podsuń inspirę
niech myśli płyną na papier biały
aby mu w duszy anioły grały
odsunął obraz przecięty kirem

niech jego głowa z sercem złączona
nitką nie większą niż główka szpilki
poczuje ciepło tej krótkiej chwilki
kiedy się przeznaczenie dokona