Wspomnienie o M.

Ugościłaś mnie swoimi życiodajnymi
skalistymi zboczami.

Utuliłaś mnie zapachem morskich darów
i owocami swojej ziemi.


Tuliłaś do snu wiatrem ze słonej toni
i odgłosami niepokornego miasta.

Rozkochałaś mnie , bezinteresownie
do granic nieba z drzewami.

I pokazałaś mi ,że jak wiek biegnie za wiekiem,
niebo z ziemią się kocha...
Jestem tylko człowiekiem.

Moja M.