Brzydki wiersz

Te ludzie to jakieś dziwne są
Jak ktoś jest inny, to od razu się naśmiewają
Albo wytykają paluchami
Że ten czy tamten ma ucho pod pachą
Albo zjada własne gluty
W tabloidach czyta pani w zdechłym lisie na szyi
o upadłych majtkach i załamanych pończochach
Panu w krawacie w kopulujące króliczki
Oburzonym tonem
Zmuszając pańską głowę w krawacie do
Fallicznych ruchów pseudo-dezaprobaty
Do wydęcia ust i upublicznienia swoich quasi-uczuć
Mokrym sprayem pierdzioszka
Pan i pani w przeciwieństwie do majtek
Są oryginalni
Spod krawata nie widać tatuażu z biedronką
Spod lisa nie wyłazi syfilis dobrze ukryty
Ten się śmieje, kto nie da się złapać
W całym kraju zsynchronizowano mierniki normalności
Dobrzy patrioci, współwyznawcy w wierze
Nigdy nie zapominają ich nakręcać
I tylko w samotności
Nocna masturbacja umysłu łączy racje bytów