nie szata zdobi

buty klucze
jeszcze szybkie spojrzenie w lustro...
blond rozwianych nadziei

pod grzywą
wypłowiałych wspomnień
czarne myśli
i zdarte uśmiechy

wyświechtane uczucia
z niezacerowanymi ranami
pogniecione westchnienia
na poplamionym honorze
i przydeptane złudzenia

poszarpane nerwy zwisające
nad rozprutym sercem

znoszony plecak
pełen brudnych doświadczeń
zarzucony
na niedopięte marzenia
porozciąganej cierpliwości
obraz nędzy i rozpaczy

aż wstyd
pokazać się tak na mieście

iw, 26.07.12