Wiatrem być

Ten wiatr
co za oknem
on wie
on wiele widzi i czuje
Czasem wpadnie we włosy
z rozmachem je wichrzy i targa
To jakby dla ładu pogarda
Czasem liściem zawiruje
trawą zaszeleści wysoką
popłynie łagodnie
ponad drogą
i śmignie
radośnie
lub ze złością
ku obłokom
Wszędobylski włóczykij
turysta
wietrzną dłonią
dotyka wszystko
jak obieżyświat szalony
biega
wieje tu i tam
niczym i nigdy
nie strudzony
Och
gdyby tak wiatrem być
albo
z nim tu i tam bywać
Oj!
chciałoby się
co chwila
coś nowego odkrywać...