Poetka i anioł

krew twoja biała aniele
i usta bardzo spieczone
marzysz o ludzkim szczęściu
lecąc w nieznaną stronę

diabelskie mosty ominiesz
nad rzeką smutku posiedzisz
aniele piękny daleki
napij się wody z tej rzeki

gdy poznasz smak smutnej wody
skrzydła tęczowe połamiesz
ludzkie cierpienie zrozumiesz
na zawsze ze mną zostaniesz