Des-dur

Z okna na drugim piętrze
wyskoczyl Szopen
Otrzepał ubranie
pogwizdując des-dur
pobiegł ulicą
Słuchałaś oparta o stóg deszczu

Byłaś powieleniem
odbitką jedną z wielu
bez twarzy
Może inny był wiatr

Jak ostatnia myśl
ostatniego dnia
kiedy ze słońca rozrzuconego
po poduszce
wygarniałem pęczniejące
odłamki świtu
odchodziłaś