Pokora

chcę widzieć
wiedzieć
czuć
i rozumieć
zawiłości tego stanu
by móc
jak Feniks się odrodzić
i powstać z niewiary
łask dostąpić
zażyć błogostanu
duszy ugładzonej
lśniącą politurą
niepohamowanej buty
nieposkromionych chuci
myślami z umysłu wyssanych
w tamtą
złamaną przez burzę noc.