W MOICH OGRODACH

Odwiedziłam moje dawne ogrody
Słońce świeciło natury urodzie
Soczysta zieleń i sianokosy
Kłamać nie pora ...
Wszędzie powodzie ...

Zamiast radości, ponure twarze
Zabrakło nadziei i wiary zabrakło
Tylko w kościele lśniły lichtarze
Wyższego Celsjusza ...
Stworzenie łakło ...

Szczyty górskie zamglone siąpiły
Wdarte w chmury schronienia szukając
Łąki podmokłe kwiatów skąpiły
Na Boże Ciało ...
W gorzkim żalu łkając ...

Cudowna wioska z Bazyliką Mniejszą
Zawiodła dziewczynki i białe sukienki
Sypanie kwiatków, co serca cieszą
Chłód zmienił obrzęd ...
I deszczu kropelki ...

Powrót z ogrodów nie był radosny
Obwisłe chmury zźiębłych wiatrów siostry
Nużąca kontemplacja, ni słońca, ni wiosny
Nieszczęsny widok ...
Zdegustowany…
Żałosny

© ℛegina ℛubak (Oleksy)
Anno Domini 2010