piękno
ona i on
w jesieni swego życia
trzymając się za ręce
szli brzegiem morza
miłośnie i nadziejnie
ku wiośnie wiecznych lat
w jesieni swego życia
trzymając się za ręce
szli brzegiem morza
miłośnie i nadziejnie
ku wiośnie wiecznych lat
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Jeżeli młody człowiek dostrzega piękno i urok w starości innych ludzi i wzrusza się takim obrazem, zasługuje na piękną i pogodną starość własną. Urocza miniatura z ważnym przekazem.Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
@tak Ty:)
i ja Ciebie serdecznie pozdrawiam :)Moja ocena
@Grażka
Wiesz, to bardzo ważne słowa - ten wiersz, Twój komentarz też:)dziękuję i pozdrawiam:)
@Jolanta
:) dziękujęMoja ocena
Moja ocena
... wzruszające :)Moja ocena
Brawo!Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
@Małgorzata
lubię neologizmy, to znaczy używam ich jeśli zachodzi taka potrzeba, a czasami zachodzi ;)aha, proszę, Paweł jestem, po prostu :)))
dzięki, pozdrawiam
Moja ocena
Ma Pan skłonność do niebanalnych neologizmów, podziwiam :-)Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
@Jowita
dziękuję Jowito :)))pozdrawiam serdecznie
Moja ocena
zawsze z nadzieją... :)@Tamara
:))) dziękuję TamaroMoja ocena
Tak ciepło i przeciągle brzmi, melodyjnie ...miłośnie, nadziejnie...:)