metafizyczny
wiersz
- opowiadanie
wychyla się z człowieka
krew, ból i rozpacz
więcej
istnienia
zamieszanie
w lekkiej przesadzie
- meta-poezja
natura człowieka
- opowiadanie
wychyla się z człowieka
krew, ból i rozpacz
więcej
istnienia
zamieszanie
w lekkiej przesadzie
- meta-poezja
natura człowieka
Wersje wiersza
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
hmmmmmm ciekawe ... przeca czucie to podstawa poezji :PMoja ocena
@Zbigniew
ale przeczuwał:)@
Hej!Wiersz o innych wierszach. Nie wiedzł o tym, że się do nich wraca i na nowe czeka.
Moja ocena
nawet jeśli o tym nie wie