...

ubrałam cię w nadzieję
w sukienkę z kwiatów polnych
niepewność przesłoniłam
gazetą tak codzienną
co zdarzeń pełną krzyków

kapelusz marzeń wielki
co rondem wzrok zasłania
na czoło nasunęłam
nieśmiałość tam skrywając
by w cieniu pozostała

nut zgrzebnych parę smyczków
płynący dźwięk po gryfie
drgający struny brzmieniem
oplotłam wokół ciebie
na szyi klucz talizman

słów deszczem co z blękitu
bez chmur kolorem tęczy
urzekły swą wymową
utkałam ku mnie drogę
byś nie pogubił ścieżek

gdy zwabię z nocną ciszą
w poświacie bladej swiatła
byś drogę znalazł przyszedł
w co niewypowiedziane
spełnieniem snu nad ranem

iw, 28.04.12