gdybyż tylko

blednie perłowość słów
chwilę błyszczą pod szaroburym niebem
deszczem spływają szyby i brud

świat wybarwiony spod przyciężkich powiek
wiatrem rozpędza korowody chmur

wytrawia się obraz z kolorowych znaczeń
gdybyż tylko było bardziej niebiesko

jeszcze tylko dziewczynki kokardka
czerwona na wietrze łopocze
jak porwany, zdobyczny sztandar

dopóki szargana niewdzięcznie
prozy szarej smutną walką skona

gdybyż była odrobinę bardziej niebieska
może mogłaby świat dźwignąć z kolan