Trzeba

umieć żyć wśród ludzi
być tuż obok
blisko
by
móc przeżywać z nimi
wszystko
ale
ludzie nieufni
boją się nowego
nie chcą się wplątać
w coś złego
stoją obok
obserwują

odchodzą w pośpiechu

nie chcą słuchać
ni płaczu
ni śmiechu

żyją
jakby w kręgu zaklętym
pajęczyną marzeń
i pragnień utkanym
dla innych niepojętym
niezrozumianym
więc
nie stój tam
nie szlochaj
chodź do mnie
ja ciebie kocham
jestem twoją tarczą
i
dłonią
co policzek wymierzy siarczysty
tym
co cię zranili

Im wszystkim.