Oda do pierda

O ja cież pierdziele
Witam was moi przyjaciele
Oto wiersz powitalny
W swej prostocie genialny

Dziś puszczam gazy, bez żadnej skazy
Nie będzie więc o miłości, ani zazdrości
Ani o forsie, czy spoconym torsie
Nie będzie o problemach życia codziennego
Dość mam już tego!
Dość mam już tego!

Będzie o pierdzeniu,
Najlepiej przy jedzeniu
O pierdzeniu za dnia i w nocy
O pierdzeniu nawet o północy
I pod kołdrą i na kiblu
I pierdnięciu sklepie, w Lidlu

Bąki są wszędzie, mówię Ci szczerze
Ale poczujesz je tylko w eterze
Są wszędzie gdzie tylko nie spojrzysz
Poczujesz zanim połapać się zdążysz

Na cienkiej linii niepewności, gdy masz pierdziawkę przyjmujesz gości
Gdy w brzuchu kreci, w tyłku świdruje
Zawsze się boję, że ktoś go poczuje
Wymknie się sam bez mojej wiedzy
I co ja zrobię? Co będzie wtedy?

Gdy w łóżku z piękną kobietą leżę
Chce mi się pierdzieć, sam w to nie wierzę!
Jest i zaleta tej przypadłości
Gdy chcesz się pozbyć nieproszonych gości
Od serca pierdnij w stronę sąsiada
A więcej nie ujrzysz złośliwego dziada

Pisać o miłości - to jest wielka nuda!
Chyba, że przy wierszu, pierdnąć się też uda

Oh gazy gazy gazy......
Ja dla was wszystkie wyrazy
Wszystkie słowa i przenośnie
Metafory i odnośnie
Wszystko wam dziś podaruję
Gdyż mą życia podróż z wami buduję


Jeśli zaś pierdzisz od rana do nocy
wiesz przyjacielu - potrzebujesz pomocy.
Pierdnięciem kończę ten wiersz dzisiejszy
Uwierzcie, nie ma tu lepszych wierszy!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!