Lekcja pokory

autor:  Jowita M.
4.8/5 | 19


puste molo
plaża pusta
wiatr zamiata
ślady w piasku
w dal spoglądam
dni minionych
widzę tylko
smutek własny

gdzieś przepadły
wspólne myśli
ktoś odebrał
skrzydeł moc
podciął nogi
zmienił wszystko
mała cząstka
żyć przestała

spokorniałam

Wersje wiersza


 
 
KOMENTARZE


Moja ocena....

Gratulacje Jowitko... wszyscy wierzymy; ze zostaniesz, ze bedziesz pisala.

@Józef Baran

Dziękuję za ocenę i komentarz...
Czasem błaha forma potrafi bardziej trafić do czytelnika i więcej przekazać.

lekcja pokory

Ładna rymowanka.
Nieco blaha, choć jest nastrój, choć jest nostalgia, lekkość formy.
Podwyższę na 2 i pół.

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

@ Anna

Dziękuję za podpowiedź...
chętnie skorzystam i zamienię :)

Dziękuję wszystkim za oceny :)

Moja ocena

Jowito,
ten wiersz jest ciekawy poprzez to ,że jak rzutnik rzuca na ekran slajdy z ...
Ma ładny rytm i melodie. I tak sobie, właśnie. pomyślałam, że gdyby słowo "istnieć" Zamienic na "życ" , to powstałoby ładne melodycznie zakończenie tekstu.;) Pozdrawiam

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Piękny
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: