Lekcja pokory

autor:  Tomasz Nowacki
5.0/5 | 23


Ech, wy!
Rasowi politycy
I filozofowie,
Wyrzutnie wersetów
I siewcy mądrości ogólnoludzkich,
Pseudo-Kasandry
I quasi-wieszczki ,
Cadycy z własnego nadania,
Wy, którzy myślicie,
Że jednym słowem
zawrócicie nurt rzeki
I wstrzymacie bieg Słońca…
Obudźcie się!
Nie będziecie wiedzieć jak i kiedy
Milczący i cisi
Obrócą to słowo
Wam na pośmiewisko.

Wersje wiersza


 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  
18.02.2012,  BMB

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Ten krzyk pozostanie bez echa a lekcji pokory nigdy nie będzie. Arogancja elit staje się coraz większym problemem dla całego świata. Ostatnie przykłady buntów społecznych pokazują to wyraźnie. Ale Twój krzyk jest potrzebny i świadczy o Twojej nieobojętności wobec zjawiska. Dobry wiersz Tomaszu.
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Czyli : pokorne ciele dwie matki ssie.
Co prawda, to prawda.
Wiersz dobry. Pozdrawiam :))
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

@Zbigniew

każde wyciągnięcie wniosków!:))

@Stanisława:)

o, nie! dostałem lekcję:))

Moja ocena

Moja ocena:  

no !!!!

wietrze masz w zaglach

Moja ocena

Każde ostrzeżenie jest poprawne :-)
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: