Wędrówka

Krążymy niczym księżyce
po życia naszego orbicie
czasem widać postać całą
a czasem jej odbicie
choć wiem
i myślę
rozumiem i czuję
mam często wrażenie
że życie jest
niczym senne marzenie
że coś mi drogę wskazuje

ja myślę
więc drogą wskazaną wędruję

a czasem mi się zdaje,
że wszystko to już było

i sama sobie pytanie zadaję:

a może to tylko się śniło?
lecz wiem
to nie sen
to rozum figle płata
w ukrytych pamięci zakamarkach
nić życia z fantazją splata.
przeplata drogi i ścieżki
pomiesza czas i miejsca
a ja
i tak pamiętam
mam jeszcze kawałek do przejścia
a chciałoby się znać
jak długa droga
jaki czas
do mety

o tym dowiemy się
gdy tam dotrzemy

Niestety...