Smutek

Z wiatrem
myśli twoje
odpływają w niebyt
wśród obłoków
i
chmur milknie głos
tylko echo
odpowiada głuchą ciszą
twoje myśli
właśnie ją tylko słyszą

chcesz zakrzyczeć
krtań więzi twój głos
serce boli
jakby ktoś zadał cios
serca blizna krwawi goryczą
twoje myśli tego nie słyszą

dusza sercu
pomaga przetrwać
ono musi dla ciebie bić

nie może przestać

wiatr znowu zaczyna wiać
przywróci myśli
ku tobie powoli
rozum myśli złączy
aktem woli
i
smucić się już nie pozwoli
smak goryczy
zmieni w słone łzy
kiedy smutno
płacz i ty.