Sir E na pustynnej plaży

plażami milczenia
przed sobą prowadząc samotność
a we wschodzie słońca
stradając na chwilę wszystkie zmysły
oprócz wzroku

plaże milczenia
te o porannie zimnym piasku
rozpostarte szalem wybrzeża
i budzące się w promieniach słońca
a nie z gwarem i tupotem nóg

plażą milczenia
wypełniony jak lekkim poszumem fal
głaszczący ją bosą stopą
palcami muskający
wymykającą się na brzeg
zielonkawą szeroko rozlaną toń

na plaży milczenia
można bez słowa rozmawiać ze wszystkim
i śpiewać nie otwierając ust.
powoli rozgrzewający się piasek
i nieba błękit
wędrują gdzieś
pod serce